(Dag 7) Banff – Field

We zijn vanochtend wat vroeger opgestaan om naar Lake Louise te rijden. Om 7 uur vertrokken we bij onze Airbnb. Deze is ons prima bevallen, niet speciaals, wel wat kleine kamer maar prima douche. Om iets na 8 waren we bij het Visitor Center van Lake Louise. Wat we niet wisten is dat deze pas om 9 uur open gaat. We besloten om eerst naar Lake Moraine te gaan, omdat Robbert al van te voren had gelezen dat je hier vroeg moest zijn, want als de parkeerplaats vol is wordt de weg er naartoe afgesloten. Gelukkig waren we op tijd en konden we er nog naartoe.

Bij het meer aangekomen zien we dat deze nog half bevroren is. Het is ook nog frisjes en Robbert heeft het zeker koud in zijn korte broek. We lopen naar een uitkijkpunt over het meer. Een wandeling van zo een 400 meter, wel omhoog en met trappen. Bovenaan is het uitzicht prachtig over het half bevroren meer met de mooie besneeuwde bergen erachter. We ontbijten hier, want we hebben gisteren bij een supermarkt al voor ontbijt en lunch gezorgd voor vandaag. Wat een heerlijk plekje om te ontbijten! Na het ontbijt maken we nog wat foto's en rijden naar Lake Louise. We zien bij de afslag naar Lake Moraine dat de weg al afgesloten is, we waren dus mooi op tijd!

We merkten bij Lake Moraine al dat het hier een stuk toeristischer is, maar bij Lake Lousie helemaal! We worden naar een van de achterste parkeerplaatsen begeleid, waardoor we nog een stukje naar het meer moeten lopen. Ook dit meer is nog half bevroren, maar de ontdooide delen zijn zo mooi, helderblauw/groen. Robbert vraag bij een info stand of de trail naar Lake Agnes begaanbaar is. Dit is hij, alleen op sommige stukken ligt nog sneeuw en ijs. Het is nog maar half 10, dus we gaan de trail gewoon maar doen.

We merken al snel dat dit een pittige gaat worden. Het begin is al flink omhoog en de tocht is totaal naar boven zo een kleine 4 kilometer. Hoe langer we lopen, hoe zwaarder we het beide krijgen. Jammer genoeg is het uitzicht over het meer minimaal. Het is dat je het felblauwe water goed door de bomen kunt zien, maar anders zie je het meer amper. Na ongeveer anderhalve kilometer is er een scherpe bocht en daar is mooi uitzicht over het meer. Ook zien we hier de eerste sneeuw liggen. We lopen verder en het pad wordt steeds gladder en moeilijke begaanbaar. Op sommige plekken ligt veel sneeuw en ijs. Na 3 kilometer komen we bij een tussenmeer, Mirror Lake. Dit meer is grotendeels bevroren, maar het ziet er prachtig uit zo tussen de bossen en bergen. We horen dat er aan de overkant al veel water het meer in stroomt. Nog 800 meter naar Lake Agnes!

Het laatste stuk is zwaar en moeilijk. We moeten kleine stapjes nemen door de sneeuw op het pad en de ijzige plekken. Een paar keer glijden we uit, het is niet lekker lopen zo. Vlak voordat we er zijn komen we nog bij een watervalletje, waarna we de laatste trappen omhoog nemen. Na een uur en drie kwartier zijn we bij Lake Agnes, met het bijbehorende theehuis. Wederom, prachtig om te zien! Het meer is ook hier half bevroren, maar omdat achterin het meer het water ontdooid is, kunnen we de weerspiegeling van de bergen erachter super mooi zien. We pakken op een bankje onze lunch erbij, prachtig om hier te lunchen!

Na een klein half uurtje zetten we de tocht naar beneden in. In het begin gaan het stroef, omdat er veel sneeuw en ijs ligt. Na een kwartier komen we weer bij Mirror Lake. Omdat we op de heenweg hebben opgelet op de stand van het water, zien we dat het meer nu al zo een 5 a 10 centimeter voller is dan eerst. Wat gaat dat snel in een klein uurtje! We lopen verder naar beneden en het wordt steeds makkelijker. Als we voorbij de laatste sneeuw zijn bij de scherpe bocht, vliegen we naar beneden. De laatste anderhalve kilometer doen we denk ik in een kwartiertje. De weg terug doen we totaal in een uur.

Beneden aangekomen lopen we nog een heel klein stukje langs Lake Louise en maken nog wat foto's. We gaan even zitten op een bankje, eten nog wat, en we lopen dan weer terug naar onze auto. We rijden langs het Visitor Center, wat nu wel open is, en kopen daar nog een pin. Hierna rijden we door naar Field, waar we eerst naar het Visitor Center van Yoho N.P. gaan. Hier vragen we wat informatie over de trails die we kunnen doen. Helaas is de weg naar Takkakaw Falls dicht, maar voor de rest kunnen we eigenlijk morgen wel alles doen wat op de planning staat.

Het is nog vroeg, 2 uur, maar we rijden even langs ons hotel in Field. We kunnen eigenlijk pas om 5 uur inchecken, maar je weet het maar nooit. We merken al dat Field heel klein is. Er is geen supermarkt te zien, wel veel B&B's en hostels. Helaas is ons hotel nog gesloten, dus we rijden maar terug naar het Visitor Center, want daar waren bankjes aan de rivier waar we willen gaan relaxen. We stappen uit, en het begint ineens hard te regenen. We gaan snel terug de auto in, snacken wat, en na een half uurtje beslissen we om naar Lake Emerald te rijden. Hier is een korte trail naar de Hamilton Falls, die we vandaag nog kunnen doen in plaats van morgen.

Op de weg naar Emerald Lake zien we plots allemaal auto's idioot dwars op de weg staan. Als we dichterbij komen zien we dat er beren langs de weg te zien zijn. We stoppen ook en stappen uit. Naast de weg, op zo een tien meter afstand in een greppel, loopt een zwarte beer met haar twee kleine welpjes. Deze welpjes zijn al een stuk ouder en groter dan de welpjes die we eerder deze week zagen, maar natuurlijk nog super leuk om te zien! We lopen nog wat dichterbij om goede foto's te kunnen maken. De beren zijn gewoon rustig aan het rond banjeren en laten niet merken dat ze de mensen vervelend vinden. Ze laten zich goed fotograferen en vertrekken dan een stuk verder het bos in. Al de tweede keer dat we zwarte beren zien, echt bijzonder!

We rijden door naar Emerald Lake en beginnen op onze slippers aan de trail van ongeveer 600 meter naar Hamilton Falls. Robbert zei nog ah joh deze doen we effe. Maar we vinden het al snel tegenvallen en veel stijgen. Als we bij het eindpunt komen zien we eerst alleen maar veel kleine watervalletjes van maximaal een halve meter. Dan ziet Lotte verderop de echte waterval. We moeten zelf al moeite doen om hem te zien, dus fotograferen gaat nog lastiger. Jammer dat we niet een stukje verder kunnen om hem goed te zien, dus we lopen terug naar Emerald Lake. Omdat het nog maar 4 uur is gaan we hier een uurtje aan een picnic tafel zitten. Rond 5 uur rijden we terug naar Field om in te checken. We stuiten meteen op de eigenaar en krijgen allerlei info. De kamer ziet er echt super uit en is erg ruim. De badkamer is net nieuw denken we. Dit hadden we niet verwacht toen we vanmiddag in Field reden en hier langs kwamen! We hebben even op de kamer gerelaxt.

We zijn bij Truffle Pig gaan eten, omdat er gewoon nergens anders iets was. Lotte heeft een soepje op en Robbert een steak met spek er omheen. Het was niet al te veel en ook wel wat prijzig, maar wel super lekker. We hebben samen nog een toetje gedeeld, brownie met vanille ijs, slagroom en kleuren hagelslag. Robbert heeft nog twee biertjes kunnen inchecken en Lottw heeft nog wen cocktail op. Na het eten zijn we naar onze hotel kamer gegaan en zijn we redelijk vroeg in slaap gevallen. We waren bekaf van de drukke dag.