(Dag 6) Jogjakarta

Na het ontbijt gingen we naar de Batik kunstgalerie. Alle schilderijen werden gemaakt met de Batik techniek door Maestro Picasso. Hoe dat werkt zal ik zo proberen uit te leggen, want de lokale gids die het hier probeerde was slecht. Ook was dit een saai gebeuren maar op zich wel bijzonder hoe alle schilderijen zo gemaakt zijn.  Na de galerie werden we met de becak naar het paleis van de Sultan gebracht.  De becak is een driewieler, een soort riksja waar wij voorin een stoel zitten en we worden rondgereden door een brommertje of een fiets.  Gelukkig hadden wij een brommer. Dit ritje was echt leuk, allemaal door smalle steegjes en langs kleine huisjes en straatjes. Halverwege was de becak van Lotte leeg en ging deze niet meer vooruit. ‘Wat dan?’  zou je denken. Nou gewoon, we pakken een plastic zakje, die vullen we met wat benzine van de becak van Robbert en dan kunnen we even een stukje verder rijden tot een benzinepomp, haha! Na bijgetankt te hebben rijden we verder naar het paleis van de Sultan, de Kraton.

De huidige Sultan is de tiende generatie. Bij dit paleis is van alles te zien over de familie. Zo had Sultan de zevende een recordaantal kinderen bij zes vrouwen, 76 kinderen! Sultan de negende heeft gestudeerd in Leiden en zat bij onze Koningin Juliana in de klas. Hij heeft ook een onderscheiding gekregen van prins Bernhard, de orde van de Gouden Ark, en een onderscheiding gekregen van koningin Juliana, de orde van Oranje-Nassau. De huidige Sultan, de tiende, is wel monogaam, maar heeft tot nu toe alleen vijf dochters gekregen. Veel inwoners van Indonesië zijn dan ook benieuwd of hij nog een zoon krijgt of hopen juist dat het een keer een vrouwelijke Sultan wordt.

Bij het Kraton hebben we ook nog even naar muziek geluisterd, maar het was zo saai, eentonig en lang, dat we maar zijn weggegaan. Daarna zijn we naar een andere Batik winkel gegaan, dit keer voor kleren. Hier werd wel goed uitgelegd wat nou Batik was, en hoe het proces was. Batik bestaat uit twee delen, ‘Ba’ wat stof betekent, katoen of zijde in dit geval, en ‘Tik’ van de wijze waarop de stof bewerkt wordt, namelijk met wax door kleine stipjes aan te brengen (‘tik-tik-tik-tik’). Elke stof bestaat uit door wax bewerkte fases. Iedere fase wordt er wax aangebracht en er dan weer afgekookt, zodat de motieven zichtbaar worden. Elke fase zal een eigen kleur aanbrengen, dus hoe meer kleuren, hoe meer fases. Dit kan allemaal met de hand of met mallen. In het winkeltje was te zien hoe vrouwen het met de hand aan het doen waren.

Na deze Batik winkel gingen we door naar een ander winkeltje waar leder gemaakt wordt. Een Nederlandse man legde ons het proces van schilderen, snijden en naaien uit. Snijden en naaien waren ze daar ook ter plekke aan het doen. Alles gebeurt natuurlijk handmatig. Hierna rijden we door richting Borobudur, een grote tempel. We maken een tussenstop om te lunchen, rijst met kip, bief en witvis. Ook is hier een winkeltje met zilver en een uitleg van het proces om zilver te maken.

Na de lunch stoppen we ook nog bij een koffiehuis, waar de duurste koffie ter wereld gemaakt wordt, Luwak koffie. Deze koffie wordt namelijk gewonnen uit de poep van een civetkat, lokaal ‘loewak’. We hebben hier ook een pakje gemalen koffie gekocht voor thuis. Na de koffie zijn we doorgereden naar Borobudur, wereldberoemde tempels. De prachtige Boeddhabeelden en vele stoepa’s (bellen) maken de Borobudur tot een bijzonder tempelcomplex. Het was echt super warm toen we er waren en omdat de tempel uit negen verdiepingen bestaat met veel en hoge trappen, was het zweten geblazen. Van deze negen etages zijn de onderste zes vierkant en de bovenste drie rond. Het oppervlak van Borobudur is 123x123 meter. De etages vertegenwoordigen de boeddhistische kosmos. Op de bovenste drie etages zijn veel ‘kleine’ stoepa’s te zien, die gebouwd zijn rond één grote centrale stoepa. Borobudur is ook te vinden op de werelderfgoedlijst. Het uitzicht bovenop is echt indrukwekkend en mooi, wat dus ook mooie foto’s oplevert!

Rond vier uur rijden we terug en in het hotel nemen we even rust. Voor het avondeten lopen we in dezelfde straat naar een enorme mall. Hier is echt van alles te vinden op vier etages. Na één rondje denken we vrijwel alles gezien te hebben en gaan we eten bij Wendy’s, lekker weer even Westers! Na het eten doen we nog een rondje en zien we plots toch nog de roltrappen naar etage drie en vier. Wat we op etage vier zien is bizar! Eén en al spellenkasten, een Eiffeltoren, een Tower Bridge, Dinosaurussen, een achtbaan met een lus naar buiten over de parkeerplaats… Oftewel, we kijken onze ogen uit! Als toetje kopen we nog twee donuts en die eten we lekker in onze hotelkamer op. Morgen kunnen we uitslapen, want we worden pas om negen uur opgehaald!