(Dag 16) Sanur

Na twee dagen relaxen aan het zwembad, gaan we vandaag weer wat doen, seawalken en raften. Na het ontbijt worden we om 8:45-9:00 opgehaald. Alleen duurt het wat langer en we worden om kwart over opgehaald om bij een hotel verder om de hoek weer uit te stappen. We gaan namelijk eerst seawalken. Seawalken is lopen over de zeebodem. Dit kan maar op drie plekken ter wereld, Bali, Hawaii en Japan. We krijgen uitleg over de activiteit. We krijgen een seawalker helm waarmee zuurstof wordt ontvangen. We moeten via een metalen trap afdalen naar de bodem, zo een tien meter diep. We mogen ons hoofd alleen recht houden, om te voorkomen dat er zeewater in komt. Ook krijgen we enkele tekens die we moeten gebruiken om te laten weten hoe het gaat. Dan gaan we met een bootje richting het platform waarvan we naar beneden gaan. Lotte mag eerst naar beneden, maar na enkele meters krijgt ze het te benauwd en gaat weer terug naar boven. Hierna durft ze jammer genoeg niet meer. Kort na Lotte kan Robbert op dezelfde trap naar beneden. Hij ziet niet dat Lotte weer terug naar boven gaat en komt er op de bodem dus achter dat Lotte er niet is.

Op de bodem lopen we richting een reling vlak voor een rots op de bodem. Het is er prachtig. Overal zwart-geel-witte visjes en op de rots heel mooi koraal. We krijgen ook een flesje met voer voor de vissen. Ook worden er nog foto’s en filmpjes van ons gemaakt. Toch is het nog steeds wel spannend hoor! Als we terug naar de trap lopen, komen we nog langs een hart van koraal. Boven op het platform aangekomen ziet Robbert Lotte weer zitten. We gaan met de boot terug, kleden ons om en gaan op weg naar het raften. Het is wel zo een twee uur rijden en valk voor we er zijn gaan we lunchen bij een restaurant met een prachtig uitzicht!

Na de lunch gaan we naar het raften. We gaan een spectaculaire rafting tour maken op de Telaga Waja rivier met level 3-4. De tocht is zo een zestien kilometer en duur ongeveer drie uur. Lotte en Robbert zitten samen in een boot met nog een begeleider. Het begin is erg rustig en we hoeven bijna niet mee te peddelen. Het lijkt wel of we iedere steen die er is mee pakken en we liggen het eerste deel vaak stil, dwars en achterstevoren. Het uitzicht is daarentegen echt super. Schitterende en ongerepte natuur waar we doorheen raften. Na een uur stoppen we bij een waterval. Hier kopen we wat te drinken en maken we wat foto’s. Het tweede uur is wat heftiger. De stroomversnellingen zijn sneller en we hebben ook wat valletjes van maximaal vijftig centimeter. Als het ongeveer nog een uur is stoppen we weer even. Niet om te rusten, maar om even extra uitleg te krijgen. Over enkele honderden meters is er namelijk een val van vier meter. We moeten op de bodem van de boot gaan zitten met onze benen omhoog. We gaan vlak achter een boot met een Aussie en een Canadees en die zien we ineens ‘floep’ verdwijnen. Opeens wordt het toch wel spannend. Bij de val aangekomen wordt er nog geroepen dat we ons goed vast moeten houden en daar gaan we! Als we het water weer raken, is de klap best hard, maar hey, dat was vet! Jammer dat dit de enige val is…

Het laatste uur is weer ietsjes rustiger, maar we zien weer wat meer. Rijstvelden vlak langs de rivier, lokale families die zich en de kleren gaan wassen bij de rivier, bananen-, papaja- en jack-fruit-bomen. Gewoon super mooie natuur! Helaas is het al snel weer voorbij. Lotte was van tevoren wel sceptisch over raften, maar ze vind het super leuk! Het mocht zelfs nog wel wat ruiger, haha! Al met al heel blij dat we het toch gedaan hebben en Robbert is trots op Lotte! De terugreis naar Sanur duurt wat korter, na een uur zijn we weer in ons hotel. Hier relaxen we heel even, we frissen ons op en gaan eten bij The Onion. Robbert een cheeseburger en Lotte worsten en friet (‘Sausages and Mash… uh oh nee, chips!’).